Plastik kökenli malzemeler, günümüzde hayatımızın vazgeçilmez unsurları haline gelmişlerdir. 21. yüzyılın malzemesi olarak nitelendirilen plastiklerin, kullanım kolaylığı, hafiflik, esneklik, kolay işlenebilirlik, geri dönüşüm, ekonomik olma gibi sundukları pek çok avantaj nedeniyle kullanımı giderek artmaktadır. Plastiklerin çevreyi kirlettiği iddia edilmektedir. Oysa, kirletmek insan davranışlarının bir sonucudur. Plastik poşetleri, şişeleri ve diğer plastik ambalaj malzemelerini denize ya da doğaya atanlara yönelik tedbirler almamız, toplumumuzu bilinçlendirmemiz gerekmektedir, kontrolsüzce kullanılan ve gelişi güzel çevreye bırakılan plastikleri suçlu ilan etmek doğru bir yaklaşım değildir. Sonuçta plastiklerin yeri doğa değil ve plastikler de oraya kendi kendilerine ulaşmıyorlar. Bu konuda bireylerin sorumluluk almaları gerekiyor. Bu nedenle de çevre bilincinin artırılması ve geri dönüşümün öneminin anlatılması son derece önemlidir. Ülkemizde bu alandaki en önemli sıkıntı yeterli bilincin oluşmamasıdır. Bunun bir sonucu olarak da atıklar kaynağında ayrı toplanmıyor ve geri dönüşüm yaygınlaşamıyor. Bu konuda yerel yönetimlere de büyük görevler düşüyor.
Plastikleri suçlu ilan edip, yasaklamak çözümün bir parçası olmayacaktır. Halkımızı eğitmeyip, plastikleri de geri dönüşüme kazandıramıyorsak en iyisi yasaklayalım ve sorunu bu şekilde çözelim yaklaşımı uzun vadede kimse için fayda sağlamayacaktır. Bugün birçok belediyenin ve bazı kurumların, plastik poşetleri yasaklamak veya kullanımını azaltmak için getirdikleri çözümün altında yatan da bu anlayıştır. Denetleyemiyorsan yasakla...
Plastik poşetler sanılanın aksine çevreci bir malzemedir. Unutmayalım ki sorun plastik ya da başka bir malzeme sorunu değildir. Sorunu çözmek için elimizdeki malzemeyi maksimum fayda prensibiyle kullanmalı ve geri dönüşüm bilincini tüm topluma yaygınlaştırmalıyız. Plastik poşetlerden vazgeçmek ve onları tek suçlu olarak ilan etmek sadece sorunun boyutunu değiştirecektir ve hiçbir zaman çözümün bir parçası olmayacaktır.
Avrupa Birliğinde Plastik Poşetler Neden Yasaklanmıyor?
Plastik poşetlere karşı değişik kurumların artan saldırısı sürüyor. Toplum bilincinin en yüksek olduğu AB ülkelerinde yasak olmamasına karşı, Uganda gibi ülkelerde yasaklanıyor. Yasaklayan veya yasaklama eğiliminde olan kurumların, her konuda ABye uyum için çalışıldığı bu aşamada, Uganda gibi ülkeleri örnek almaları çelişkili değil mi? Bu kararlar bilinçsizliğin, bilgisizliğin, popülist yaklaşımın sonucu mu yoksa bilinmeyen bir başka faktör mü var arkasında? Yasaklayıcı kurumların plastik poşetler hakkında bir karar vermeden önce AB ülkelerinde geçerli olan uygulamaları incelenmesi gerekiyor.
AB Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifinde bir ürünün ambalaj sayılması için direktifteki 3 kriterden birine uyması gerekiyor. 2. kritere göre; Satış yerlerinde doldurulmak üzere tasarlanan ve bu şekilde kullanılan ürünler ve satış yerlerinde satılan ya da doldurulması tasarlanan ve bu şekilde kullanılan tek kullanımlık ürünler, ambalaj görevi görmeleri şartıyla ambalaj olarak kabul edilir. Yine direktifin EK 1 de yer alan ambalaj sayılacak ürünlere örnekler bölümünde, alışveriş poşetleri 2. kriteri sağlayan ambalajlara örnek olarak veriliyor. Yani alışveriş poşetleri Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifine göre ambalaj sayılıyor. Bu durumda AB ülkelerinde poşet alanında faaliyet gösteren firmalar Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Direktifine uymak zorundalar.
AB atık yönetimi politikalarının temelini atık yönetimi hiyerarşisi ve üretici sorumluluğu oluşturuyor. Hiyerarşide birincil öncelik atıkların üretim aşamasında önlenmesi ve atık miktarının azaltılması, sonra atıkların yeniden kullanım, geri dönüşüm ve enerji elde edilmesi yoluyla geri kazanılması ve en sonda geri kazanım olanağı olmayan atıkların çevreye zarar verilmeksizin yakılması ya da güvenli depolanması şeklinde açıklanabilir. Üretici sorumluluğu ilkesi ise, atıklardan kaynaklanan her tür maliyetin atık üreticileri tarafından , kirleten öder ( polluter pays ) prensibi, karşılanmasını öngörmektedir.
Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifinin temel amaçları, yüksek düzeyde çevre koruması ve işleyen bir iç markettir. Topluluk pazarında yer alan tüm ambalaj ve ambalaj atıkları bu direktifin kapsamına girer. Direktifin ilgili maddeleri ise şu şekilde:
Madde 9 - Temel Gereklilikler: Piyasalarda yalnızca temel gerekliliklerini yerine getiren ambalajlar yer alabilir.
Madde 18 - Piyasaya Sürme Özgürlüğü: Bu direktifin şartlarını yerine getiren ambalajlar üye ülkeler tarafından piyasa sürülmesi konusunda engellenemezler.
Madde 15 - Ekonomik Araçlar: Üye ülkeler direktifin amaçlarına ulaşmak için ekonomik araçlar kullanabilirler. AB ülkeleri Madde 15e göre plastik poşetler hakkında ekonomik araçları kullanmaktadırlar.
Sonuç olarak, AB üye ülkelerinde poşetlerle ilgili bir yasak söz konusu değildir. Plastik poşetlerin para ile satıldığı veya yasaklandığı tüm ülkelerde istinasız başka tür plastik poşetlerin kullanımının aynı oranda arttığı ve toplam malzeme kullanımının gerilemediği görülmüştür. Avrupa Birliği ülkelerinde plastik poşet yasaklaması veya azaltılması yönündeki girişimlerin hepsi Avrupa Komisyonu tarafından AT anlaşmasına ve Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifine aykırı olduğu gerekçesiyle ret edilmiştir. Komisyonun vergi ve yasaklara karşı çıkmasına neden olan hükümler şunlardır.
• AT anlaşmasının 30. maddesi: Kısıtlama ve yasaklamalar üye ülkeler arasındaki ticareti kısıtlayıcı veya ayrımcılığa yol açacak nitelikte olamaz. Sadece plastik poşetlere uygulanacak vergi ve yasaklar bu maddeye göre ticaret için gerekçesiz bir bariyer oluşturarak, AT anlaşmasını ihlal etmektedir.
• Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifine göre bir üye ülkenin çevreyi koruma adı altında alacağı önlemler diğer ülkelerin bu direktifi uygulamasını negatif etkilememelidir.
• Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifi Madde 9: (Temel gereklilikler) Ambalaj ancak temel gerekliliklerini yerine getirdiğinde piyasaya sürülebilir.
• Ambalaj ve Ambalaj Atıkları Direktifi Madde 18: (Piyasada serbest dolaşım: Üye ülkeler bu direktifin şartlarını sağlayan ambalajların piyasaya sürülmesini engelleyip aksatamazlar.
Bu durumda AB direktifine göre temel gerekliklerini yerine getiren hiçbir ambalaj Madde 18e göre engellenip yasaklanamaz. Bu nedenle Direktifteki şartları yerine getiren plastik poşetlerin de yasaklanması mümkün değildir.
Avrupada yapılan araştırmalara göre çevresel açıdan en iyi tercih plastik poşetlerdir. Plastik poşetler verimli bir şekilde kullanıldıktan sonra geri dönüşüme kazandırılmalıdır. Plastik poşetlerini bilinçsizce doğaya bırakan insanlar çevre kirliliğini yaratmaktadır. İnsanların daha bilinçli olmasıyla bu sorun çözülebilir.
Sürekli gelişen, büyük istihdam sağlayan ve yeni teknolojik gelişmelere açık plastik torbalara karşı çıkmak yerine, dünyada plastik torbaların yeniden kazanımı ve çevreyi kirletmemesi için kamu eğitim programları düzenlenmektedir. Türkiyede de çevre koruma ve geri dönüşüm hakkında kılavuzlar hazırlanmalı, projeler yürütülmelidir. İlgili bakanlıklar, endüstri, ilgili sivil toplum örgütleri ve dağıtım zinciri bu konuda birlikte çalışmalıdır.
PAGEV, Türk Plastik Sanayicileri Araştırma Geliştirme ve Eğitim Vakfı Çöpe Giden Plastik Poşetleri Azaltma projesi adı ile gönüllü proje kapsamındaki faaliyetleri içeren uzun dönemli kampanya önerisini Çevre ve Orman Bakanlığına ve ilgili komisyonlara sunmuştur. Sunmuş bulunduğumuz kampanyada tüm tarafların menfaatlerinin eşit biçimde korunması ve uzun dönemli eğitim ve bilinçlendirme faaliyeti ile plastiğe yönelik negatif algının düşürülmesi amaçlanmıştır. PAGEVin gönüllü kampanya önerisinin temel amaçları şöyledir.
• Tüketici bilinçlendirilerek çöpe giden plastik poşet miktarı azaltılacak ve çevre korunması sağlanacak,
• Zaman içinde plastik poşet kullanımı azaltılarak perakendecilerin poşet maliyetleri düşürülecek,
• Kamuoyunun, çevreyi kirlettiği gerekçesi ile plastik poşetler bazında plastiğe olan olumsuz tepkisinin azalması sağlanacak,
• Plastik poşet üretimi yapan firmaların faaliyetlerinin devamı sağlanarak, poşet üretimi ile sağlanan ekonomik katma değer ve istihdamın azalması önlenecektir.
Poşet Hakkındaki AB Uygulamaları
Belçika
Belçika Federal hükümeti bazı ambalaj türleri için yeşil vergi teklif etti. Bu vergi tek kullanımlık plastik poşetler için sunuldu. Biyobozunabilir ve tekrar kullanılabilir olanlar vergi kapsamına dahil edilmedi. Vergi teklifinde biyoplastik, karton ve kağıt konusunda bir beyan bulunmuyor. Bu da materyal ayrımcılığının doğmasına neden olmaktadır. Ayrıca bu uygulamalarda kullanılan plastikler diğer materyaller tarafından mı değiştirilecek ya da ne gibi bir plan uygulanacağı açıklanmamıştır.
İrlanda
Plastik poşet karşıtlarının en çok örnek gösterdiği ülke olan İrlanda da plastik poşet vergisi uygulanmaktadır. Bu vergi sonucu plastik poşet tüketiminin %90 azaldığı saptanmıştır. Çevresel sonuçlara gelince; öncelikle vergiden sonra çöp tenekelerinde daha az çöp olduğuna dair bir çalışma bulunmamaktadır.
Kağıt torbalar daha ağır oldukları ve daha çok yer kapladıkları için İrlanda daki perakendeciler torba sevkıyatını 10 kat artırmak zorunda kalmışlardır. Önceden belirttiğimiz gibi bazı veriler İrlanda da plastik poşet tüketiminin % 90 azaldığını göstermektedir. Fakat bu vergiyle beraber, çöp torbalarının satışı % 250 - 500 arası artmıştır. Çünkü önceden insanlar poşetlerini çöp torbası olarak kullanıyorlardı. Bu çöp torbaları standart torbalardan daha ağırdır. Bu nedenle İrlanda da toplam plastik tüketimi azalmamış, artmıştır.
Polonya
Kasım 2007 tarihinde Lódz İl meclisinin karar taslağı gereğince tek kullanımlık plastik torba yasağı hayata geçirmek istendi; ama teklif anayasaya aykırı olarak değerlendirildi ve kabul görmedi.
İtalya
2010dan itibaren geleneksel plastik poşetlerin yasaklanmasını öngören tasarı, kabul edilmedi.
İngiltere
İngiliz Hükümeti de poşet üreticilerini poşetler üstüne vergi koymakla tehdit ediyor ve perakendecileri kendi adlandırdıkları haliyle daha yeşil olmaya zorluyor. Bu durum İngilterede yeşil dükkan savaşları durumunu yaratmıştır. Çünkü bazı perakendeciler sadece biyobozunur olanların kullanılabilmesi için çalışmalar yapıyor. Bu durum sonucunda PAFA (Ambalaj ve Film Derneği) ve Gordon Brown arasında şiddetli tartışmalar yaşanmaya devam ediyor. İngilterenin vergi planında önemli olan nokta ise sadece plastik torbalara değil tüm torbalara vergi konulmasının düşünülmesidir.
İspanya
İspanya plastik kanunun revize edilmesi gündemdedir. Bu değişiklikle tekrar kullanılabilir poşetlerin promosyonu ve tek kullanımlık olanların tekrar kullanılabilir olanlarla değiştirilmesi öngörülüyor. İspanyanın en büyük süpermarket zinciri olan El Corte Inglés, CICLOPLAST (İspanya Plastik Üreticileri Federasyonu) ile birlikte tekrar kullanım ve geri dönüşüm kampanyaları düzenliyor.
Letonya
Letonyada hazırlanan kanun taslağı , biyobozunur alışveriş torbalarının üzerindeki doğal kaynaklar vergisinin azaltılmasıyla biyobozunur poşetlerin plastik alışveriş torbalarının yerini almasını öngörüyor.
Bulgaristan
Bulgaristandaki poşete vergi koyma planı uygulanmamıştır.
İsveç
İsveç yasaklamak değil geri dönüştürmeyi teşvik ediyor.
Portekiz
Ağustos 2007 tarihinde tüketicilere verilen bütün plastik poşetlerin üzerinde vergi olması konusunda bir kararname taslağı teklif edildi. APIP (Portekiz Plastik Vakfı) bu konuda hemen müzakerelere başladı. Bu girişim sonucu hükümet eko vergi konusunu durdurdu. APIP ve film üreticileri, vatandaşların duyarlılığını artırmak için plastiklerin yararlarını anlatan bir kampanya başlatacaklar. Dikkatiniz çektiyse hiçbir AB ülkesinde yasak söz konusu değildir. Zaten plastik poşetlere karşı böyle bir uygulama mümkün de değildir.
Vergi Ve Yasaklama Veya Kısıtlamaya Karşı Olan AB Kuruluşlarının Görüşleri
PAFA (Birleşik Krallık Ambalaj ve Film Birliği)
PAFA konuya öncelikle insanların neden plastik poşetlere karşı çıktığını araştırarak başlamıştır. PAFA nın belirlediği plastik poşetlere neden karşı çıkıldığına dair 4 faktörü aşağıda sıralanmıştır.
• Çöp sorunu
• Hammadde sorunu (Petrol)
• Tekrar kullanım ve geri dönüşüm sorunu
• Katı atık sahası sorunu
Çöp sorunu
Başlangıçta plastik torbaların çöp probleminde çok önemli yeri olduğu iddia ediliyordu. Gerçekte ise plastik torbalar çöplerin %1 den daha az bir kısmını oluşturuyor. ABde üretilen plastiğin sadece %2 sini plastik poşetler oluşturuyor. Dolayısıyla plastik poşetleri vergilendirmek ya da yasaklamak çöp sorununa bir çözüm getirmeyecektir. Ayrıca plastik poşetlerin çöp sorununa yol açtığına dair bilimsel veri bulunmamaktadır.
PAFA nın çöp sorunu hakkında çözüm önerileri:
• İnsanları poşetlerini tekrar kullanıp geri dönüştürmeye ikna etmek
• Çevreyi kirleten plastikler değil insanlardır düşüncesiyle, çöp sorunu için daha ağır cezalar uygulamak.
• Daha iyi bilgilendirme ve eğitim çalışmaları
Hammadde sorunu
Plastik poşetler petrolden elde edildiği için, petrol bağımlılığının azalması açısından plastik poşet kullanımından kaçınılması gerektiği iddia ediliyor. Eğer plastik poşet kullanmayı bırakırsak petrole bağımlılık azalmaz, artar. Avrupada tüketilen petrolün yalnız % 2 si plastik ambalaj yapımında kullanılmaktadır. (ve poşetler bu toplamın içerisinde çok küçük bir pay sahibidir.) Eğer kağıt gibi daha ağır alternatiflere yönelinilirse (kağıt 6 kat daha ağırdır ve 10 kat daha fazla yer kaplar) nakil ,yükleme-boşaltama ve depolamadaki ihtiyaçlar büyük ölçüde artacaktır.
Geri Dönüşüm
Plastik poşetlerin geri dönüştürülemeyeceği ve tekrar kullanımının çok zor olduğu iddia ediliyor. Avrupada şu an 5 kişiden 4 ü plastik poşetlerini tekrar kullanıyor. Büyük perakendeciler plastik poşet toplama kutuları yerleştiriyor. İleri polimer teknolojileri sayesinde tipik bir plastik poşet üretimi için gereken materyaller azalıyor. Şu an 20 sene önce gereken materyalden %70 daha az materyal kullanılarak poşet üretiliyor.
Plastiğin geri dönüşümü için de daha az enerji harcanıyor. 500 gr kağıdı geri dönüştürmek için harcanan enerji aynı miktarda plastiği geri dönüştürmek için harcanan enerjiden %91 daha fazladır. Plastik filmler bir çok çiftçilik ve tarım uygulamalarında çok önemli yer tutuyor. Bu uygulamaların çoğunda geri dönüştürülmüş plastikler kullanılıyor. Plastik ürünleri üretmekte kullanılan petrol ödünç olarak değerlendirilebilir. Çünkü kullanılan petrol; enerji ya da yeni plastik ürünler olarak geri kazanılabilir.
Katı Atık Sahası Sorunu
Katı atık sahalarının yer altı su kirliliğine ve sera gazı emisyonuna yol açtığı söyleniyor. Bu durumdan da en çok plastik poşetler sorumlu tutuluyor. Plastik poşetler katı atık sahalarında %0.3 civarında yer kaplar. Katı atık sahalarında en çok; kağıt ve tahta bazlı ürünler ve inşaat molozları yer kaplar. Bu durumda yer altı su kirliliğine ve sera gazı emisyonuna bu materyallerin yol açması daha muhtemeldir.
EUPF (Avrupa Plastik Filmler Grubu) Görüşleri
Avrupada plastik poşet sanayi, imalat ve tedarik zinciri ile alakalı işlerde 50,000den fazla kişiyi istihdam ederek 500ün üzerinde şirketten oluşmaktadır. Plastik poşetlerin kullanımından vazgeçilmesi insanların düşündüğü kadar çevreye faydalı olmayabilir. Plastikten 10 kat daha ağır olan kağıt poşetlerin imalatı ve nakliyesi, daha hafif (plastik) alternatif ile kıyaslandığında küresel ısınmadan sorumlu sera gazlarından daha fazla üretilmesine neden oluyor. Biyo-plastikler uygun şekilde yönetilen çöp dolgu alanlarında tahmin edilebilir bir şekilde ayrışmıyor ve bunların kullanımı bir at gitsin anlayışını destekliyor. Yani insanların nasılsa doğada bozunacak diye algılayıp, poşetlerini doğaya bırakma oranlarının artacağını söyleniyor. Plastik poşetlerin yasaklanmasından daha iyi alternatifler olduğundan, EuPF poşetlerin daha yaygın olarak yeniden kullanılmasını ve plastiklerin yeniden işlenmesini tercih ediyor.
EUPC ( Avrupa Plastik Geri Dönüşümcüler Derneği)
Kısıtlama ve yasaklama getiren ülkeler bunu çevreyi korumak için yaptıklarını söylüyorlar; fakat yüksek düzeyde çevre koruması zaten Ambalaj ve Ambalaj Atıkları direktifine göre garanti altına alınmıştır. Yüksek düzeyde çevre korunması direktifin birinci önceliğidir. Sadece biyobozunur olanların kullanılmasına yönelik çalışmalar ve geleneksel plastiklere yönelik saldırılar çöp problemin gerçek nedenini görmeyi engelliyor: Tüketici davranışı! Hükümetler bu konu üstünde çalışmak yerine, teknolojik olarak en hızlı ilerleyen ve en çok istihdam olduğu sektörlerden biriyle uğraşmayı tercih ediyor! Oysa madde 13 de belirtildiği üzere üye ülkeler tüketici bilgilendirmesi ve farkındalık kampanyaları yürütmelidir. Geleneksel poşet yerine başka materyaller kullanılmasının istenmesinin ardında çevre ve sağlık sorunu değil estetik sorun yatmaktadır. Plastik poşetler AB çevresel amaçlarına göre, sürdürülebilir gelişmeye uymaktadır. Ayrıca diğer materyallerin plastiklere göre çevresel açıdan üstün olduğuna dair bilimsel veri yoktur. Bazı üye ülkelerin poşetlerde kullanılması gereken materyaller hakkında şart koşması ambalaj direktifin işleyen market amacına ters düşmektedir.
BPF (İngiltere Plastik Federasyonu)
İngiltere plastik endüstrisi plastik poşet vergisine karşı çıkmaktadır. Çünkü bu durum, plastiklere karşı haksız bir materyal ayrımcılığına yol açmaktadır. Plastik poşetler hafif ve yaygındır. Vergi, plastiklere karşı ayrımcılığa yol açıp,rekabet engelleyici bir hareket yaratacaktır.Ve zaten fazla düzenleme & kanun ve az yatırımdan dolayı uğraş veren bu endüstriye zarar verecektir. Plastik poşetlerin üretim aşamasında da enerji verimliliği oldukça yüksektir.(kağıt poşetlerden çok daha fazla) Poşetlerin içerisindeki enerji geri dönüşüm ya da atık sistemlerinden enerji yoluyla tekrar kazanılabilir.
RGDATA (İrlanda Alışveriş Vakfı)
İrlandadaki plastik poşet vergisi olumlu sonuçlar doğurmamıştır. Tüm perakendeciler ,poşetlerin yerine kullanmak için çalınan tel sepet ve el arabaları maliyetleri yüzünden sıkıntı çekmektedir.Bu durum tahminen satış yeri başı 5600 avro kayıp demektir.
Plastics Europe (Avrupa Plastik Üreticileri Derneği)
Plastik poşetler sorumluca kullanıldığı takdirde, hafif, dayanaklı, sağlam, satın alınabilirliliği yüksek, suya dayanıklılık açılarından tüketiciler için çok önemli bir yerdedir. Çöp sorunu davranışsal bir sorundur. Bu sorun ilk önce eğitim programları ve kamu bilinci oluşturma girişimleri ile ele alınmalıdır. Yasaklar ve uygunsuz ekonomik araçların uygulanması( vergiler gibi) çöp sorununu çözemez.
Plastik torbaların oluşturduğu çöplerinin başlangıç noktası; düşüncesizce davranan şahıslar, atık nakliyesi sırasında ve katı atık sahalarında uçan poşetlerdir. Uygunsuz bir biçimde bertaraf edildiği zaman her türlü çöp problem yaratır.
Yetkililer anti-çöp politikaları geliştirmeli ve bu politikaların uygulandığını garanti etmelidir.
Yüksek oranda çöpün bulunduğu bölgeler denetleme ve uygulama için hedef alanlar olarak değerlendirilmelidirler.
Biyobozunur poşetleri kullanıp kullanmama kararı, hakkaniyetli bir biçimde belirlenmeli, tüm yaşam döngüsü göz önüne alınarak uygun olup olmadığı saptanmalı, sağlam bilimsel verilerlere dayandırılmalı ve çevresel etkisi konusunda uygun değerlendirmeler yapılmalıdır.
PIFA (Ambalaj ve Endüstriyel Film Vakfı)
Hafta sonu satın alınan bir gazetenin ağırlığı 125 adet plastik poşetin ağırlığına eşittir. Her hangi bir vergi, plastik poşetler için adil rekabet kurallarının kısıtlaması anlamına gelir. Plastik poşetlerin tekrar kullanılma yüzdesi çok fazla olduğu için, bu yöndeki talebin azaltılması yönünde uygulamalar olursa, plastik poşetlerin yerine kullanılacak yeni ürünlerin talebi artacaktır.
Kaynaklar: EUPC, BSP Project, Carrier Bag Consortium, PAFA, Amerikan Kimya Kurulu, EUPF, MEPEX Danışmanlık, Plastics Europe, BPF, PIFA