Tarih boyunca birçok devlet adamı, filozof ve bilim adamı Avrupanın bütünleşmesi gerekliliğini ve bunun için nelerin nasıl yapılacağını tartışmışlardır. Bu konudaki tartışmalar 1300lü yıllardan itibaren, Avrupanın bütün kurum ve kurallarıyla yeniden kurulmaya başladığı İkinci Dünya Savaşı sonrasına ve o günlerden şimdiki döneme kadar devam etmiştir, etmektedir. Avrupa Entegrasyonunda en önemli nirengi noktası hiç kuşkusuz Avrupa Topluluğudur.

Daha önceleri; müşterek güvenlik alanında 1948 Brüksel Antlaşmasıyla kurulmuş olan BAB (Batı Avrupa Birliği) gene güvenlik konusunda sadece Avrupa bölgesinde değil bütün Kuzey Atlantik bölgesinde faaliyette bulunmak üzere bir yıl sonra kurulan NATO (Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü), Avrupa ülkelerinin yönetim biçimlerinin evrensel kurallar olan temel insan haklarına saygılı ve çoğulcu demokrasiyi benimsemiş bir devletler birliği olması için çaba gösteren ve aynı yıl kurulan AVRUPA KONSEYİ, zamanın Fransa Devlet Planlama Teşkilatı Başkanı Jean MONNET in fikri altyapısını hazırladığı ve Fransa Dış İşleri Bakanı Robert SCHUMANNnın 9 Mayıs 1950 tarihinde (ki bu tarih Avrupa Günü ismiyle ABnin milli günü olarak kabul edilmiştir) kendi adıyla anılan deklarasyonla bütün Avrupa ülkeleri devlet adamları ve halklarına ilan ettiği plan kapsamında harp endüstrisinin temel iki girdisi olan kömür ve demirin üretim ve tüketimindeki kararlarda ulus devletlerin egemenliğini kaldırıp yerine tarih boyunca ilk defa devletler-üstü (supra-national) otoriteyi ihdas eden 1951 deki Paris Antlaşmasıyla kurulan CECA (Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu), ulusal silahlı kuvvetlerin ve komuta kademelerinin yerlerine ortak ordu ve tek komutanlık kurarak Avrupada ebedi barışı tesis etme amacıyla zamanın Fransa Başbakanı Rene PLEVEN in kendi adıyla bilinen planı ile kurulması hedeflenen ancak akim kalan AST (Avrupa Savunma Topluluğu), 1955 tarihli Messina Konferansında alınan kararlar çerçevesinde Atom enerjisinin insanlığın refahı ve sadece barışçı amaçlarla kullanımını sağlamak, buna karşılık silah olarak kullanımını ve başka ülkelerin eline geçmesini engellemek için 1957de Roma Antlaşmasıyla kurulan EURATOM (Avrupa Atom Enerjisi Topluluğu) ve gene Messina Konferansında tespit edilen ilkeler çerçevesinde sadece kömür ve çelik de değil ekonominin bütün alanlarında devletler-üstü bir yapı kurarak Avrupada zenginliği, refahı artırmak ve Avrupayı yeniden iktisadi–siyasi–askeri ve sosyo-kültürel alanlarda Dünyanın lideri konumuna getirmek amacıyla aynı yıl başka bir Roma Antlaşmasıyla kurulan ve bugüne kadar çeşitli evreler geçirerek AVRUPA BİRLİĞİ adını alan AET; Avrupa Entegrasyonunun günümüze kadar olan serüveninde önemli mihenk taşlarıdır.

Bunlar arasında özellikle sayılması gereken bir kurum vardır ki diğerleri gibi siyasi-askeri veya ekonomik temelli değil ancak bir eğitim kurumudur. 2. Dünya Savaşından sonra Avrupa Halklarını birleştirmek için kurulan AVRUPA HAREKETİ (EUROPEAN MOVEMENT) adlı STKnın öncülüğünde AVRUPA KONSEYİ ile eş zamanlı olarak 1949da kurulan bu eğitim kurumunun adı AVRUPA KOLEJİdir. Kendisinden 10 yıl sonra kurulacak olan AETnin (bugünkü AB) kendi Üniversitesi olan Avrupa Kolejinin eğitim ve araştırma faaliyetleri özellikle Türkiyenin tam üyeliği bakımından çok önemlidir.

BilindiÄŸi üzere 1955 Messina Konferansı ve 1957 Roma AntlaÅŸması na göre 1 Ocak 1958 de resmen kurulan AB bütün aday ülkelerle olduÄŸu gibi Türkiye ile de müzakereleri tamamen teknik düzeyde ve 35 baÅŸlık altında yapılmaktadır. Bunlar içinde (Ortak) Ticaret Politikası, Sosyal Politika, Tarım Politikası, Balıkçılık Politikası, Rekabet Politikası, UlaÅŸtırma Politikası, Sanayi (Ä°ÅŸletmeler, GiriÅŸimcilik ve KOBÄ° ler) Politikası, Enerji Politikası, Çevre Politikası, Tüketicinin Korunması Politikası, EÄŸitim – Kültür ve Bilim Politikası, Dış ve Güvenlik Politikası, Gümrük BirliÄŸi ve Ekonomik ve Parasal Birlik gibi 100.000 sayfa mevzuata ulaÅŸan binlerce karar, yönerge, direktif vb. gibi AB Müktesebatına (Acquis Communataire) birebir uyum müzakereleri 6 baÅŸlıkta baÅŸlamıştır.  Tüm ÅŸimdiye kadar ki aday ülkelerde (AB 1958de 6 Kurucu Ãœye ülke ile yola çıkmış, birinci geniÅŸlemesini 1973te 3, ikinci geniÅŸlemesini 1981de 1, üçüncü geniÅŸlemesini 1986 da 2, dördüncü geniÅŸlemesini 1995 (te 3 beÅŸinci geniÅŸlemesini Mayıs 2004de 10, son geniÅŸlemesini de 2007de 2 ülke ile) gerçekleÅŸ-tirmiÅŸtir. Bundan sonraki geniÅŸlemelerin,  2011de 1 ülke ( Hırvatistan ) ile olacağı tahmin edilmektedir. Dolayısıyla ABye ÅŸimdiye kadar 21 aday ülke katılmış olup halen Türkiyenin de içlerinde bulunduÄŸu 4 ülke aday konumundadır. Ancak, Türkiye henüz üyelik müzakerelerini yürütecek kadar nitelikli AB uzmanına sahip deÄŸildir. Örnek olarak Yunanistanın ABye katıldığı tarih olan 1981 de yapılan araÅŸtırmalar sonucu 12.000 nitelikli AB uzmanına ihtiyacı olduÄŸu tespit edilmiÅŸ olup, bu kadar Yunanlı uzman bulunamadığı için o tarihte Türkiyenin Atina Büyükelçisi Tevfik SaraçoÄŸlunun bizzat gözlemlediÄŸi üzere Brükselden 2.000 AB uzmanı Yunanistana gönderilerek gerekli iÅŸlere nezaret etme ve yerel personeli eÄŸitme vazifesini üstlenmiÅŸlerdir. Türkiyenin de 14 Nisan 1987 de ABden sorumlu Devlet Bakanı Prof. Dr. Ali Bozer eliyle yapmış olduÄŸu tam üyelik müracaatından sonra AB ile iliÅŸkilerin koordinasyonundan sorumlu Devlet Planlama TeÅŸkilatı MüsteÅŸarlığınca yapılan araÅŸtırmada 30.000 AB uzmanına ihtiyacı olduÄŸu saptanmıştır. 17 senede çeÅŸitli yurtiçi ve yurtdışı üniversiteler ve diÄŸer eÄŸitim kurumlarında 15.000 kadar personel ve akademisyenin bir ÅŸekilde kısa veya uzun süreli AB eÄŸitimlerinden geçirilmiÅŸtir. Halen bunlardan bakanlıklar, çeÅŸitli kamu kuruluÅŸları ve üniversiteler bünyesinde istihdam edilmekte olan 5-6 bin kadarından teknik müzakereler baÅŸlayınca istifade edilebileceÄŸi düşünülmektedir. Ayrıca mesleki kuruluÅŸlar, oda, dernek, vakıf, sendika gibi STKlar ile özel sektörün elinde de AB konusunda yetiÅŸmiÅŸ 3-4 bin kadar eleman olduÄŸu tahmin edilmektedir. AB çevrelerinden gelen çeÅŸitli beyanatlarda Türkiye ile müzakerelerin uzun süreceÄŸi ve müzakerelerin tamamlanmasını müteakip üyeliÄŸin gerçekleÅŸmesinin 2015‘i bulabileceÄŸi mesajları kasıtlı olarak verilmektedir. Türkiyeye düşen ABnin oyalama taktiÄŸini bozup, biran önce AB Müktesebatına uyumu saÄŸlamak ve teknik müzakereleri süratle sonuçlandırarak 35 baÅŸlık altındaki dosyaları hızla birer birer kapatıp tam üye olmaktır. Bu kapsamda mevcut AB uzmanı yetiÅŸtirme programlarımızın niceliÄŸi ve niteliÄŸi artırılmalı, AB Komisyonuna Eurocrat (AB Bürokratı) yetiÅŸtiren ve Kadir Has Ãœniversitesi ile Türkiye – Avrupa Vakfının iÅŸbirliÄŸi ile 3 seneden beri Ãœlkemizde AB eÄŸitimlerine baÅŸlayan ABnin kendi Ãœniversitesi olan Avrupa Kolejinin (College of Europe) teknik desteÄŸinden istifade edilmelidir. Böylece gerek AB ile teknik müzakereleri Türkiye adına yürütecek nitelikli AB uzmanlarının ve akademisyenlerin müzakereci olarak yetiÅŸtirilmesi gerekse ihtiyaç duyulacak akademik ve bilimsel araÅŸtırmalar ve AB danışmanlığı hizmetleri yerine getirilmiÅŸ olacaktır.

Kadir Has Üniversitesi ABnin kendi Üniversitesi olan Belçikanın Bruges şehrindeki Avrupa Koleji ile üst ve orta düzey kamu ve özel sektör yöneticilerine yönelik 4-5 günlük AB Ortak Ticaret Politikası, Rekabet Politikası ve Devlet yardımları, Sanayi Politikası, Enerji Politikası, Telekomünikasyon Politikası, Ulaştırma Politikası ve KOBİ ve Girişimcilik Politikası gibi Aday Ülkelerin AB ile 35 başlık altında gerçekleştirilen müzakere sürecinde uymak zorunda oldukları Ortak Politikaların eğitimini verirken, Polonyanın Başkenti Varşovanın yakınında bulunan Natolin deki 2. kampüsüyle de 3 senedir üniversite bünyesinde Türkiye-AB İlişkileri toplantılar serisini düzenlemektedir. Avrupa Kolejinin Natolin kampüsünde AB Yüksek Lisans eğitimi gören yaklaşık 35 ülkeden 100 yüksek lisans öğrencisi her sene Ekim ayında bir haftalığına Kadir Has Üniversitesine gelerek Türkiye-AB ilişkileri konusunda yaklaşık 30 civarında yerli ve yabancı uzmandan Türkiye-AB İlişkileri ile ilgili seminerler almakta ve onlara çeşitli sorular yöneltmektedirler.
 
Natolin Kampüsü nün geçen hafta gerçekleşen 3. ziyaretinin konusu EU and TURKEY: Understanding Each Other (AB–Türkiye: Diğerini Anlamak) idi. Bir hafta süren konferanslar dizisinde; özellikle Avrupa Koleji nin Bruges ve Natolin kampüslerinin kıdemli Profesörü Erwan LANNON un de altını çizerek belirttiği gibi ilk defa olarak Türkiyesiz bir ABnin küresel bir güç olamayacağının altı çizildi ve Türkiyenin ABye imtiyazlı ortaklık, komşuluk ilişkileri v.b. gibi başka formüller altında değil tam üyelik bağıyla bağlanmasının AB için hayati bir zorunluluk olduğu çok net bir şekilde belirtildi.

Bundan sonra da Türkiyeye düşen vazife; en başta geçen ay 47 yıl aradan sonra BM Güvenlik Konseyi üyeliğine açık bir farkla seçilmemizde çok başarılı bir hazırlık çalışması ve tanıtım kampanyası yürüten Dışişleri Bakanlığı olmak üzere bütün kamu ve sivil toplum kuruluşlarının Avrupa Kolejinin de teknik desteğiyle çalışarak ülkemizin ABnin bir sonraki bütçe dönemi olan 2014 yılında Avrupa Birliğine tam üyelik hedefine kilitlenmesi olmalıdır.